Posted by: malji | ઓગસ્ટ 7, 2009

સોના વાટકડી જેવું

સોના વાટકડી જેવું આ કાળજું
            ને યાદનું કેસર ઘોળ્યા કરું
આંખની સામે જે ચહેરો હતો
           એ ચહેરાને હું તો ખોળ્યાં કરું.

સાંજનું ઉદાસ આ કેવું આકાશ
         અમે ઊડેલાં પંખીને ગોતી રહ્યાં
સૂમસામ પડી છે તારી પથારી
          મારા તકિયા પર આંસુઓ મોતી થયાં
મનમાં ને મનમાં હું તારા આ નામને
             એકલી ને એકલી બોલ્યાં કરું.

બારણા ની બ્હાર આ રસ્તો પડયો છે
         પણ ચાલવાનું મન મને થાતું નથી.
ક્યારનો ઉજાગરાનો દીવો બળે છેઃ
            કહે, દીવાને કેમ કરી ઓલવ્યાં કરું.

 

-પન્ના નાયક

 

Advertisements

Responses

  1. khub shrsh ek naika ni vada shudr rita varva ma avi cha khub shrsh.

  2. Kyarno ujagarano divo bade che
    kahe, devane kem kari olavoya karu.
    KHAREKHAR SUNDAR

    Ch@ndr@

  3. સાંજનું ઉદાસ આ કેવું આકાશ
    અમે ઊડેલાં પંખીને ગોતી રહ્યાં
    સૂમસામ પડી છે તારી પથારી
    મારા તકિયા પર આંસુઓ મોતી થયાં
    મનમાં ને મનમાં હું તારા આ નામને
    એકલી ને એકલી બોલ્યાં કરું

    khub saras …..

  4. મનમાં ને મનમાં હું તારા આ નામને
    એકલી ને એકલી બોલ્યાં કરું..
    Pannaben,khub saras.

    Sapana

  5. This blog is really very good.


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: