Posted by: malji | જુલાઇ 4, 2009

વાવાઝોડા પછીની સવારે

 નર્સ નાં સફેદ વસ્ત્રો જેવી કડક શાંતિમાં
ભયભીત પાંખોનો ફફડાટ કરચલીઓ પાડે છે.

તૂટેલા મિજાગરા પર પવન લટકે છે.
જીર્ણ વસ્ત્ર ની જેમ તડકો ફસકી પડયો છે.
પડખું ફેરવી ગયેલા રસ્તા પર વૃક્ષો
                       શિથિલ થઇને પડ્યાં છે.

ક્યાંક થી જળ ટપકવાનો અવાજ સંભળાય છે.
બખોલા માં બે ઝીણી ઝીણી આંખો તગતગે છે.
તૂટેલી ડાળ પર કળીઓ ખીલું ખીલું થઇ રહી છે.
દૂર ખાબોચિયામાં બાળક છબછબિયાં કરી રહ્યું છે.

ડ્હોળાયેલી નદીને કાંઠે એક વૃધ્ર ઉભો છે.
એની આંખોમાં લાચારી નથી, આશા નથી,
કેવળ એક પ્રશ્ન છેઃ

આજે જો ઇશ્વર સામો મળે તો પૂછવા માટે-

‘सयुजा सखा’ – નો અર્થ

 

-જયા મહેતા

 

Advertisements

Responses

  1. v.nice !!

  2. Saras chhe,,,,
    aalti saras Kavita j dil ne sprashi jay ewi chhe

  3. Vavazodanu sundar drashya tadrasya tha y chhe.Shabdoni takat……

  4. Wah.. nice one.

    Sapana


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: