Posted by: malji | મે 6, 2009

-એ કાવ્ય

એ કાવ્ય ને
હું
ક્યારે ય જન્મ
આપી શકવાનો નથી.

મારી અસંખ્ય જીહ્વાઓમાંથી
પ્રગટવા મથતું
એ કાવ્ય
એના લાલ રેસાઓથી
મને રુંધી રહ્યું છે.
કદાચ, તમે એને પામી શકો-
મારી આંખોના લાલ લાલ ખૂણામાં
ક્યારેક એ પ્રગટે છે
જ્યારે ધૂંધળા આકાશમાં રાતા સૂર્યનું
એક કિરણ
મારી આંખો માં સરી જાય છે.
થીજી જતાં પહેલાં આંસુના પરપોટામાં
ક્યારેક એના શબ્દોનો
ધ્વનિ-તરંગ ઝીલાય છે.
છલકે છે ક્યારેક હોઠો ઉપર
સ્વપ્ન જોસ થી મને ચૂમી લઇ
વિહ્વળ કરી મુકીને-
-મારું કદીયે નહિ જન્મ પામવા નિર્માયેલું
-એ કાવ્ય

-જ્યોતિષ જાની

Advertisements

Responses

  1. Nice Poem.
    Sapana

  2. Very nice.

  3. NICE POEM.


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: