Posted by: malji | માર્ચ 25, 2009

ચૂપચાપ ચાલ્યો

ચાલો, હવે બાંધી લો સામાન,
બાબો ક્યાં છે ?
ટોઇલેટ માં કોણ છે ?

અરે ઝટ કરો…..
સ્ટેશન હવે નજીકમાં છે.

તમે ભાઇ, આધા ખસો;
આમ વચ્ચે ઊભા ઊભા…..

અરે, મારે પણ ઊતરવાનું છે, ભાઇ!
આમ ઉતાવળ શાને કરી રહ્યા?

તમે મારી બેગ ઉપાડી છે.
હેં! સોરી. એક જ રંગની છે.

આપણો બધો સામાન ગણી લીધો ?

હા, બધું બરાબર છે.

અને ગાડીએ વ્હિસલ મારી લાંબી.
ઘીમે ઘીમે ઘટતી ગઇ ગતિ.
પછી ઊભી રહી.
એક જણ કશુંયે લીઘા વગર
ચૂપચાપ ડબામાંથી ઊતરીને ચાલ્યો ગયો.
પ્લેટફોર્મ પર ઘોંઘાટ નું ઘમાસાણ મચી રહ્યું.

–ધીરુ પરીખ

કવિ પરીચયઃ ધીરુ પરીખ (એમ.એ.પીએચ. ડી.અધ્યાપન )
જ.તા. ૩૧.૦૮.૧૯૩૩
જન્મસ્થળ તેમજ વતનઃ વીરમગામ
કાવ્યસંગ્રહઃ ઉઘાડ(૧૯૭૯), અંગપચીસી (૧૯૮૨), આગિયા(૧૯૮૨),
ઉડાન(૨૦૦૧)

Advertisements

Responses

  1. ખૂબ જ સરસ રચના…
    સાથી વિના સંગી વિના એકલા જવાનું…
    સ્નેહા-અક્ષિતારક
    http://akshitarak.wordpress.com

  2. True evry one has to go with empty hand !


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: