એને વાપરો, કટકા કરો, વેરવિખેર કરો, જોડો, ફરી ટુકડા કરો, ફરી જોડો, ઊભા આડા લીરા કરો, ચૂરા કરો, તેમ તેમ એ વધતો જાય, ઝીણો ને ઝીણો થતો જાય, પાતળો મજબૂત અને સૂક્ષ્મ થતો જાય, કઠણ કાતિલ અને કારણ થતો જાય, બહુ બહુ જોર કરો તો અંતે એ તમને તોડી, ફોડી, લીરા, ચૂરા, રાખ કરી ફૂંકમાં ઉડાડી દે અને પોતે ? પોતે ફરી નવા ગર્ભ માં પ્રવેશે, અંગ ઉપાંગ, લટકાં, હાસ્ય, રુદનભર્યું ફરી નવું શરીર ધારણ કરે, ફરી કોઇ ના ગળામાંથી ગહેકે, ફરી કોઇ ના અવાજ ને જગાડે, ફરી કોઇ ના શ્વાસમાં, લોહીમાં વાણીમાં છંદની જેમ ધબકે અને કોઇ જો એમ માને કે- શબ્દને હું આમ રમાડું, શબ્દને હું આમ ઉલાળું, હું આમ પડકારું હું એને નવું જીવન આપું, એના આમ કટકા કરું, એને ઇતરતીતર વેરવિખેર કરુમ હું એના આમ લીરા કરું, આમ ચૂરા કરું જુઓ મારું જાદુ, જુઓ મારું જાદુ, જુઓ મારું જાદુ, ત્યારે–

-હસમુખ પાઠક