નર્સ નાં સફેદ વસ્ત્રો જેવી કડક શાંતિમાં ભયભીત પાંખોનો ફફડાટ કરચલીઓ પાડે છે.

તૂટેલા મિજાગરા પર પવન લટકે છે.
જીર્ણ વસ્ત્ર ની જેમ તડકો ફસકી પડયો છે.
પડખું ફેરવી ગયેલા રસ્તા પર વૃક્ષો
                       શિથિલ થઇને પડ્યાં છે.

ક્યાંક થી જળ ટપકવાનો અવાજ સંભળાય છે.
બખોલા માં બે ઝીણી ઝીણી આંખો તગતગે છે.
તૂટેલી ડાળ પર કળીઓ ખીલું ખીલું થઇ રહી છે.
દૂર ખાબોચિયામાં બાળક છબછબિયાં કરી રહ્યું છે.

ડ્હોળાયેલી નદીને કાંઠે એક વૃધ્ર ઉભો છે.
એની આંખોમાં લાચારી નથી, આશા નથી,
કેવળ એક પ્રશ્ન છેઃ

આજે જો ઇશ્વર સામો મળે તો પૂછવા માટે-

‘सयुजा सखा’ – નો અર્થ

 

-જયા મહેતા